Паспорт бывшего политзаключенного Владимира Лабковича, который был действительным до 2027 года, в Беларуси признали недействительным. Об этом экс-узник рассказал правозащитному центру «Вясна».
«Відавочна, што гэта працяг рэпрэсій і незаконных дзеянняў уладаў Беларусі — нават калі зыходзіць з іх уласнага заканадаўства. Гэта фармальнае афармленне прымусовай дэпартацыі. Такія крокі яшчэ больш абгрунтоўваюць базу для працэсу ў Міжнародным крымінальным судзе па факце незаконнай дэпартацыі палітвязняў», — прокомментировал Владимир Лабкович.
Правозащитник Владимир Лабкович был задержан 14 июля 2021 года. Ему предъявили обвинения по ст. 228 УК Беларуси (Контрабанда) и ч. 2 ст. 342 УК Беларуси (Финансирование групповых действий, грубо нарушающих общественный порядок). Позже мужчину приговорили к семи годам лишения свободы в колонии в условиях усиленного режима.
Он вышел на свободу 13 декабря 2025 года. Его принудительно вывезли в Украину. При этом паспорт экс-политзаключенному так и не вернули — вместо него ему выдали только справку без срока действия.
Напомним, 30 марта правозащитный центр «Вясна» рассказал, что власти аннулируют паспорта экс-политзаключенных, которых после освобождения выдворили из Беларуси в сентябре и декабре 2025 года.
Юристка «Вясны» Светлана Головнева объяснила, что по закону есть несколько причин для аннулирования документа: отсутствие в нем обязательных данных, окончание срока действия, заявление о потере, изменение имени и другое.
«Хутчэй за ўсё, пашпарты дэпартаваных палітвязняў былі прызнаныя нядзейснымі на падставе „непрыдатнасці для выкарыстання“. Такая фармулёўка звычайна выкарыстоўваецца, калі пашпарт прамок, парваўся ці на ім сцёрліся асабістыя даныя. Напэўна, гэта крок для афармлення задняй датай нявыдачы пашпартоў падчас дэпартацый. Пашпарты — гэта бланкі строгай справаздачнасці, яны ляжаць у асабістых справах у калоніях, і з імі трэба нешта рабіць. Але нават такое бюракратычнае дзеянне становіцца працягам пераследу, яшчэ адным крокам для стварэння ўмоў, калі немагчыма нармальна вярнуцца ў краіну. Гэта можна расцэньваць як адміністрацыйны механізм замацавання ўладамі Беларусі адвольнай дэпартацыі сваіх грамадзян», — пояснила юристка.