Из Беларуси вынужденно уехал вместе с семьей бывший сотрудник президентского пула, экс-политзаключенный Дмитрий Семченко, который летом 2025 года вышел на свободу после трех лет заключения. Об этом он написал в Facebook.
«Цяпер мая сям’я вымушана развітацца з Беларуссю. Хацеў спачатку напісаць „пакідае“, але ж мы яе ніколі не пакінем, бо, як казаў наш класік: „Кожны чалавек носіць сваё неба з сабой“. Ну, а за родную зямельку мы чапляліся колькі маглі. За гэта прыйшлося дорага заплаціць, але ж я адразу ведаў кошт абранага шляху, таму нельга шкадаваць аб учынках, зробленых сэрцам», — написал журналист.
Дмитрий отметил, что из исправительной колонии «Волчьи норы» (Ивацевичи, Брестская область) он вышел «з воўчым білетам».
«У Беларусі на гэты час я пазбаўлены элементарных правоў. Не магу нават атрымаць сім-карту, застрахавацца ці адкрыць банкаўскі рахунак. Маўчу ўжо пра магчымась вярнуцца да PR-сферы і маркетынгу, якімі займаўся да арышту», — написал бывший сотрудник телеканала ОНТ.
Журналист рассказал, что теперь он начинает жизнь с нуля в Варшаве:
«Усё ж няслушна казаць „з нуля“, бо ёсць вопыт, розум, рукі, а самае галоўнае — нашыя беларусы, якімі я шчыра ганаруся і ў якіх я не спыняўся верыць нават у начным холадзе ШЫЗА, і ўпэўнены, што гэтая вера сагрэе і тут».
Об отъезде из Беларуси сообщила и супруга Дмитрия Юлия.
«Мы з’ехалі з Беларусі. Калі вы чыталі адную з частак трылогіі Грахоўскага „З воўчым білетам“, то, напэўна, разумееце чаму. Але сёння гэта, на жаль, ужо рэчы, якія не патрабуюць тлумачэнняў», — написала она в Instagram.
Юлия рассказала, что никогда не хотела жить в другой стране.
«Беларусь — мой родны дом. Мае карані, мая моцная зямля, дзе я нарадзілася, сустрэла сапраўднае каханне і шчырае сяброўства. Я маю гонар звацца беларускай, нягледзячы на ўвесь боль, які давялося пражыць і які шмат разоў пражывалі мінулыя пакаленні. Апошнія гады я жыла 2 жыцця: адное балючае — з лістоў і рэдкіх спатканняў, дзе кожная хвілінка як брыльянт. Але было і другое: радаснае і светлае — у падарожжах па роднай краіне, у сустрэчах з ачмурэннымі беларусамі і беларускамі. Мне пашанцавала асэнсаваць, што ў гэты цяжкі час я магу даведацца нешта большае пра Беларусь і знайсці ў гэтым апору. Я чаплялася за гэтае святло, каб не патануць у цемры. Так і выжыла. І гэты яскравы і цёплы свет беларушчыны цяпер назаўжды ў маім сэрцы. Я паспела так шмат пабачыць, што з’яджаючы, не было адчування страшэннай роспачы і адчаю. Толькі натхненне і хваляванне перад будучыняй», — написала она.
Юлия добавила, что еще одна большая боль для нее — это «Беларусь разарваная».
«Тая прорва, якая расце паміж людзьмі з аднолькавымі каштоўнасцямі. Напэўна таму, што адныя маюць магчымасць гаварыць, а другія — не. Адных мы чуем, а другіх — не. Колькі разоў мне было балюча чытаць выразы накшталт „Беларусь памерла“. А як жа мы? Мы жывыя. І Беларусь жыве. І жыць у роднай краіне — гэта абсалютна натуральна ў любых абставінах. Я ведаю, як гэта: калі не можаш адказаць і табе баліць ціха. Ціха-ціха. Таму абяцаю самой сабе, што мой голас не стане разбуральным і не будзе павялічваць гэтую прорву. А калі што, абавязкова нагадайце мне гэтыя словы. Люблю Беларусь. Дзякуй», — поделилась мыслями Юлия.
Напомним, Семченко был задержан в сентябре 2022 года. Осудили его в марте 2023 года, признав виновным в умышленных действиях, направленных на возбуждение социальной вражды и розни по признаку иной социальной принадлежности (ч. 1 ст. 130 УК Беларуси). Ему назначили три года лишения свободы в колонии общего режима — именно столько запрашивала прокурор.
Обвинение настаивало, что Семченко в 2020—2022 годах в различных телеграм-каналах и чатах «разместил публикации, направленные на формирование у общественности неприязни и ненависти к сотрудникам правоохранительных органов, военнослужащим и представителям власти».
На суде Семченко вину признал. Вместе с тем он пояснил, что всегда был сторонником диалога и никогда не призывал к насилию.
По подсчетам правозащитников, Семченко освободился 12 июля. Наказание он отбывал в исправительной колонии № 22.